Gözünü açtın. Soğuk bir taş hücredesin. Bugün, ya zafer ya ölüm günün.
Ellerini sardın, omuzluğunu taktın, kılıcını aldın. Geri dönüş yok.
Tünelin ucundaki ışığa yürüyorsun. Dışarıda seni binlerce kişi bekliyor.
Ve kapı açıldı. Kum, güneş, kükreyen kalabalık. Karşında zırhlı bir dev.
İlk darbe, ilk kıvılcım. Bir an yere düştün, kalkan elinde, üstüne geliyor.
Ama pes etmedin. Son gücünle ayağa kalktın ve onu yere serdin.
Şimdi nefes nefese imparatora bakıyorsun. Hayatın, onun tek bir el hareketine bağlı.
Başparmak yukarı. Yaşayacaksın. Kalabalık seni haykırıyor.
Dizlerinin üstüne çöküp kılıcını havaya kaldırdın. Bugün hayatta kaldın.
Ama yarın... yine bu kapıdan geçeceksin. Sen bu hayata dayanabilir miydin?